اگر به نظر خودتان یا به عقیده ی مربیان پیش دبستانی ، كودك شما بیش فعّال ، كم توجّه یا كم تمركز است رفع مشكل را هر چه زودتر آغاز كنید. اوّل مهر برای حل این گونه مسائل بسیار دیر است .

 

·       یك دفتر خط دار در اختیار كودك قرار دهید و مفهوم ، اوّل و آخر خط، بالا و پایین دفتر و یك خط در میان را به او یاد بدهید.

 

·       نحوه ی پاك كردن مطالب و نحوه ی تراشیدن مداد ها را به او آموزش بدهید.

 

·       سعی كنید مشكلات تكلّمی كودك را رفع كنید . در منزل گاهی به زبان نوشتاری با او حرف بزنید . موقع خواندن كتاب ،عیناً متن كتاب را برای او بخوانید و از قصّه گویی به زبان عامیانه بپرهیزید.

 

·       طرز گرفتن مداد و نشستن را به او آموزش دهید.

 

·       در منزل با اوپر كردن نقطه چین و خط چین وكار كنید .

 

·       تشخیص سمت چپ و سمت راست را به او یاد بدهید .

 

·       دسته بندی و طبقه بندی چیزها را بر اساس ویژگی های مشترك به او بیاموزید . (انواع لوبیا- اسباب بازی ها – كفش ها – لباس ها )

 

·       مكان مناسب را برای انجام تكالیف تعینین كنید . آن مكان باید عاری از هر گونه عامل مخل و محرّك باشد.

 

·       شعر خوانی و آموزش قرآن دایره ی فهم زبان كودك را بالا می برد .

 

·       به او این اعتماد به نفس را بدهید كه در كارهایش از دیگران تقلید نكند . امّا در صورت تقلید او را سرزنش نكنید . چون در این مقطع سنّی تقلید یكی از ابزارهای آموزش است .

 

مطالبی كه والدین باید بدانند:

 

# اواسط سال تحصیلی تصمیم به تعویض مدرسه ی یا كلاس كودك نگیرید.

 

# قداست معلّم را حفظ كنید . اگر با برخی از روش های معلم موافق نیستید، آن را با خود معلم و یا با شورای مدرسه مطرح كنید .

 

# ارتباط خود را با مدرسه حفظ كنید . به این ترتیب هر كدام می دانید كه اوضاع در مدرسه یا منزل چگونه پیش می رود .

 

#هرگز كودكتان را با كسی _حتّی با خواهر و برادرش _ مقایسه نكنید . هر كودك مجموعه ای از ویژگی های منحصر به فرد است كه شما نمی توانید آن ها را عوض كنید .

 

# محیط خانه را گرم و صمیمی كنید . به خاطر رشد و تعالی كودكتان از بحث های بیهوده در منزل بپرهیزید.

 

 

 

کودکي که براي اولين بار از خانه و خانواده جدا شده و مدتي را در محيط بيرون از خانه به سر مي برد، در معرض آموزش دانش ها و مهارت هاي مختلف و نيز شيوه هاي برخورد با ديگران و رفتار جمعي است ، لذا بايد ترتيبي اتخاذ کنيم که ارتباطات او، پدر و مادرش و نيز معلم ، مدرسه و محيط محل تحصيل و سکونت او از هر لحاظ با هم در تعامل باشد.اگر همراه کودک به مدرسه مي آييد، بموقع حاضر شويد.

 

فراموش نکنيد زود رسيدن و انتظار کشيدن زياد هم ، ممکن است باعث خستگي و تشويش کودک شود.

 

مي توانيد ضمن همراهي ، به او بياموزيد که وجود شما را به عنوان يک همراه موقت بپذيرد تا مراقبت شما موجب اتکاي بيش از اندازه او به شما نشود. خوابيدن بموقع و کافي اهميت زيادي دارد. دقت کنيد کودک غذايش را بموقع خورده و به اندازه کافي استراحت کرده باشد. اگر فرزندتان از هم اکنون که آغاز ورود به دبستان است با لزوم برنامه ريزي و رعايت نظم و انضباط آشنا شود، بدون شک در آينده از مشکلات ناشي از بي نظمي رنج نخواهد برد.

 

کفش و لباس او بايد خارج از منزل تميز و مناسب بيرون باشد. بکوشيد از لباسهاي داراي آرم و نشانه و نيز عکسهاي خارجي استفاده نکنيد.نوع پوشاک کودک در سالهاي آغاز دبستان مي تواند تاثير زيادي در انتخاب هاي بعدي او در سنين بالا بگذارد. دنياي بچه ها، دنياي رنگي و سرشار از تخيل است.استفاده نکردن از لباسهاي آرم دار و منقوش به عکس ، به معناي استفاده نکردن از لباسهاي رنگين و متنوع نيست.

از دادن پول براي خوراکي و چيزهاي ديگر به کودک کلاس اولي خودداري کنيد. خوراکي مناسب و مورد نياز او را قبلا تهيه کنيد و در اختيارش قرار دهيد.

مطمئن شويد کودک شما ليوان ، دستمال و وسايل شخصي خود را به همراه دارد و يادآور شويد که وسايل فقط مخصوص استفاده خود اوست.براي کودک مشارکت و همکاري با ديگران ، نبايد به معناي استفاده از وسايل شخصي فرد ديگر معنا دهد.

اگر احساس مي کنيد که فرزند شما از رفتن به مدرسه بيم دارد، در راه با او صحبت کنيد و به او اطمينان دهيد که جاي هيچ نگراني اي نيست. بازگو کردن خاطرات گذشته او را سرگرم و دلگرم خواهد کرد.اين بيم کاذب، نتيجه جدا شدن کودک از محيط خانه و ورود او به محيطي است که هيچ گونه آگاهي در مورد آن ندارد و همچنين پيوستن به جمع ديگر دانش آموزان است.بنابراين اگر تفاوت هاي مدرسه و خانواده براي کودک تشريح شده و برتري هاي محيط دوم برايش بازگو شوند، به مرور از بيم کاذب کاسته مي شود.

او را تشويق کنيد که مشکلات خود را با آموزگارش در ميان بگذارد.به او اطمينان دهيد آموزگارش مهربان است و او را حمايت خواهد کرد. براي کودک ، هيچ کس در محيط بيرون از خانه نمي تواند دلسوزتر و موثرتر از آموزگارش باشد. کودک بايد دريابد که در محيط يا خانه دومش ، سرپرست دومي دارد و او معلم اوست.

 
 
 

 بکوشيد تمامي مدتي را که در مدرسه هستيد به توصيه اولياي دبستان عمل کنيد. از درخواست غيرمنطقي بپرهيزيد. تعارضات ميان خانه و مدرسه ، اثرات سويي بر شخصيت دانش آموز مي گذارد.نقش اولياي خانه و مدرسه ، بايد کاستن اين تعارضات باشد. کمترين تعارض رفتاري ميان پدر و مادر و اولياي مدرسه، بر رفتار و شخصيت کودک موثر است.

 

به موقع دنبال فرزند خود بياييد و به حرفهاي او در راه بازگشت به منزل با علاقه گوش بدهيد. اين نشانه احترام شما به او و پذيرفتن او به عنوان يک شخصيت از سوي شماست.

 

 

 

نکته مهم ديگر اين است که از درگيري و نزاع حتي به صورت لفظي و در حضور فرزندان پرهيز و از کم جلوه دادن اهميت تحصيل و کسب دانش حتي در قالب طنز و شوخي جدا خودداري کنيد، چرا که تکرار اين رويه کم کم موجب دلسردي و عدم اطمينان دانش آموز به آينده تحصيلي اش خواهد شد.

 

در طول سال تحصيلي، ارتباط خود را با انجمن اولياء و مربيان مدرسه و معلمان حفظ کنيد و در ارائه پيشنهادها و همکاري با آنان دريغ نورزيد.

 

به برنامه ملاقاتي که آموزگاران يا مديريت مدرسه براي شما تهيه کرده اند، توجه و از حضور بي موقع در مدرسه خودداري کنيد.

 

معاونان مدرسه ، نقش بسيار مهمي در ايجاد انضباط و علاقه مندي کودکان در محيط واحد آموزشي دارند. جايگاه با اهميت معاونان را به فرزند خود گوشزد کنيد و به او بگوييد به توصيه هاي معاون مدرسه گوش فرا دهد.